همين صاحبان زندگى مرفه آشنا مىگرديم ، و يا اينكه براى مدتى محدود و زمانى استثنايى است كه قانون كلى جهان را بر هم نمىزند . سپس مىافزايد : « آيا اين انسان گمان مىكند كه هيچكس قادر نيست بر او دست بيابد » ؟ ( * ( أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْه أَحَدٌ ) * ) . ( 1 ) اشاره به اينكه آميختگى زندگى انسان با آن همه درد و رنج دليل بر اين است كه او قدرتى ندارد . ولى او بر مركب غرور سوار است ، و هر كار خلاف و گناه و جرم و تجاوزى را مرتكب مىشود گويى خود را در امن و امان مىبيند ، و از قلمرو مجازات الهى بر كنار تصور مىكند ، هنگامى كه به قدرت مىرسد تمام احكام الهى را زير پا مىگذارد ، و مطلقا خدا را بنده نيست ، آيا به راستى چنين مىپندارد كه از چنگال مجازات پروردگار رهايى مىيابد ، چه اشتباه بزرگى ! اين احتمال نيز داده شده كه منظور ثروتمندانى هستند كه مىپنداشتند احدى توانايى ندارد ثروت آنها را بگيرد . و نيز گفته شده منظور كسانى هستند كه معتقد بودند احدى آنها را در برابر اعمالشان بازخواست نمىكنند . ولى آيه مفهوم جامعى دارد كه ممكن است همه اين تفسيرها را شامل شود . بعضى گفته‌اند : آيه فوق اشاره به مردى از قبيله « جمح » كه « ابو الاسد » ناميده مىشد ، او بقدرى نيرومند بود كه روى يك قطعه چرم مىنشست ده نفر مىخواستند آن را از زير پاى او بكشند نمىتوانستند ، چرم پاره پاره مىشد و او

--> ( 1 ) « ان » در اين جمله « مخففه از مثقله » است ، و در تقدير « انه لن يقدر عليه احد » مىباشد .